Binbaşı Süleyman Hikmet Efendi’ye Mektubumdur Erşat Hürmüzlü

Bize Göre Binbaşı Süleyman Hikmet Efendi’ye Mektubumdur Erşat Hürmüzlü Zeynelabidin oğlu Süleyman Hikmet büyüğüm, size ve yanınızda kahramanca çarpışan Er Abdullah Hasan’a hitap etmek istiyorum. Biliyorum şehadet mertebesine ermenizin üzerinden yüz yıl geçmiş. Ama biliyoruz ki, Kerkük’ten çıkıp vatan için, Din-i Mübin için çarpışmayı göze aldınız. Arkanızdan biri gelip de hiç olmazsa bir Fatiha’nızı okuyacak mı, dert etmediniz. Ama ben geldim, Fatiha’nızı okudum ve içten içe hasbihal ettim. Binbaşım, sizi Yemen çöllerinin orada, San’a ’da buldum. Siz arkanıza bakmadan gitmiştiniz. Bize büyük mü büyük bir emanet bırakmıştınız. Bir ülkü için, bir vatan için ve “bizden olanları korumak’ için şehadet mertebesine erişimin ulviliğini belki çok kimse bilmez. Ancak siz göz kırpmadan gittiniz ve bunu bize miras bıraktınız. Binbaşım, bir mevki veya makam beklemeden her zaman hazırol’da olmak ne demektir bilmelidir bir asır sonra yaşayan insanlarımız ve geleceğimizin nuru olan nesillerimiz. Siz şehadet için akıtılan kanınızla bize şu satırları yazdınız: “Ey oğul, bir dünya çıkarı, bir mevki; bir ikbal beklemeden samimî bir şekilde çalışmalı ve çalışmanın bedeli beklememelidir. Ey dost, mevki ve makam bugün var olur, yarın olmaz. Gün gelir şahsî çıkarınız için uğraştığınızı hatırladığınızda utanma hissine kapılabilirsiniz. Ey Gönüldaş, siz kendinize değil, başkasına, bu işi daha iyi yapabilene isteyiniz mevki ve makamı. O zaman kurtuluşunuz olur. O zaman ciddiye alınır, saygı görürsünüz. Ey yol arkadaşı, ben değil, biz demeyi hâlâ öğrenmedin mi? Bunu kulak ardı edip, hak benim hakkımdır dediğinde sıfırı tüketiyor, bir hiç oluyorsun. Ey Evlat, her yerde ben görüneyim deyip, ön saflarda bulunmanın zevkini yaşamak için hafif tebessümlere maruz kalacağını unutma, kendini bu uçuruma atma. Ey dost, biz yapmadık, sen de yapma. Yaparsan bugün resimlerin yayınlanır, sokaklara insanlar sana sarılır, fakat yarın yanından geçen sana selam vermez. Dikkatli ol. Ey arkadaş, Büyüklerimiz ne demiştir biliyor musun: Konuşmak gerektiğinde susmak, susmak gerektiğinde konuşmak, kişinin akıl ve inanç zafiyetine delâlet eder. Sakın bunu yapma. Ve ey oğul, Mevlâna Celalettin Rumî’nin en yakını olan Şems-i Tebrizî ne der biliyor musun: “Esas kirlilik dışta değil içte, kisvede değil kalpte olur. Onun dışındaki her leke ne kadar kötü görünürse görünsün, yıkandı mı temizlenir, suyla arınır. Yıkanmakla çıkmayan tek pislik kalplerde yağ bağlamış haset ve art niyettir.” Doğru mu anladık Binbaşım? Biz bu feyzden nasibimizi alacak mıyız? Bugün siz bize cevap verecek durumda olsaydınız ne derdiniz? Bu üç günlük dünya sınavını hakkıyla geçtik mi, geçmedik mi? Size layık olmaya çalıştık mı? Şimdi emin olun ki torunlarınız ve ahfadınızın bir kısmı bu davayı bu şekilde anlamış, fırsat ve makam peşinde olanlara aldırmadan gelecek nesillere bir miras bırakmak niyetinden hiç vaz geçmemişlerdir. Ya ötekiler? Buna uymayanlar mı? Onlara sizin mezar taşınızın suretini göstereceğiz, belki hicap duyarlar. Siz kanınızla yazdınız bu satırları. Siz de, vatan ve millet için canını bağışlayan Abdullah Hasan dedemiz de bizim için yüce bir varlıksınız. Bayrağımızın dikildiği her ortamda bu fikir ve bu çizgi için şehadet mertebesine erişenlerle aynı kulvardasınız. Siz sadece Yemen çöllerinde düşen şehit değilsiniz. Siz Kerkük’te, İlhanlı Tekkesinde, Altun Köprü ’de, Erbil’de, Tuzhurmatu, Tazehurmatu’da, Amirli ve Tavuk ’ta, Telafer’de ve öteki topraklarımızda yatan binlerce şehidimizin ta kendisisiniz. Siz Çanakkale’de şehit olan Kerküklü Mustafa Oğlu Hasan’sınız, Azerbaycan’ da Kafkas İslam ordusunun Bakü’de Şehitler Hıyabanında yatan Derviş Mehmet Oğlu Teğmen Tevfik Efendi’siniz. Kerkük’te Musalla Kabristanında ışık saçan şulemiz, Nejdet Koçak’sınız. Nur içinde yatın cümleniz.